I LOVE SU
เมื่อวานประทับใจพี่ๆ stuff มากเลย ทั้งพี่กำปี พี่ต่าย พี่นิ พี่หางงิ พี่เอาเอา พี่แต้ว แล้วก็พี่อีก 2 คนที่จำชื่อไม่ได้ ขอโทษด้วยนะคะ แย่จังที่นึกชื่อพี่ไม่ออก
ปิดว๊ากด้วยการที่พี่ stuff ทุกคน มาร้องเพลงให้น้องฟัง ไม่รู้เหมือนกันว่าเพลงอะไร แต่ซึ้ง+ประทับใจมากๆ เนื้อหาก็ประมาณขอโทษน้องๆ อะไรงี้แร่ะ คงบอกมากไม่ได้เดี๋ยวรู้หมด
เร็วจังเนอะ เหมือนว่าเราเพิ่งเข้ามาเป็นส่วนนึงของศึกษา ศิลปากรเมื่อเร็วๆ นี้เอง
เมื่อวานเป็นการปิดว๊ากที่ประทับใจที่สุดไม่มีวันลืมเลย ทำเอาเราเสียน้ำตาไม่รู้เท่าไหร่
จำได้ว่าพอถึง 5 โมงเย็นของวันจันทร์-พฤหัสทีไร ก็รู้สึกว่าโรค 5 P.M. ซินโดมส์จะกำเริบกันทุกคน
วันนี้ก็ปิดประชุมเชียร์ ปิดกันอีกแล้ว แล้วทีนี้เวลาเย็นๆ เราจะไปทำอะไรล่ะเนี่ย คงต้องนั่งเล่นอยู่ที่หอ น่าเบื่อแย่เลย
ชอบพี่กำปีที่สู๊ดดด.ด.ด........แต่ไม่น่าเยย......ไม่ชอบผู้หญิงซะงั้น เสียดายจัง ฮือๆๆๆ
ในที่สุดเราก็เข้าใจว่าการว๊ากไม่ได้โหดร้ายอย่างที่ใครๆ เค้าพูดกัน มันเป็นประสบการณ์ที่ล้ำค่ามากมาย สำหรับเรา
พี่ว๊ากทุกคนเป็นพี่ที่น้องๆ รู้สึกรักและผูกพันมาก.....
พี่ๆ ทำให้เรารักคณะนี้มากขึ้น ทำให้เรารัก+เคารพรุ่นพี่ทุกๆ คนในคณะ ทำให้เราทุกคนในรุ่นรักกัน ช่วยเหลือกัน ดูแลกันและกัน
ที่พี่ๆ ชอบถามบ่อยๆ ก็ยังจำได้
พี่ว๊าก : " ยืนทำไรอยู่บูมว๊ากดิ จะรออะไร ยังไม่เริ่มอีก เสียงดังหน่อยดิ พวกพี่ stuff ไม่ได้ยิน "
น้องใหม่ ปี 1 : " ว๊าก.......เฮ้ E-D-U-C-A-T I-O-N EDUCATION EDUCATION ว๊าก.....เฮ้! "
พี่ว๊าก : " น้องใหม่ทราบ "
น้องใหม่ ปี 1 : " ทราบ! "
พี่ว๊าก : " น้องใหม่ น้องใหม่ ชุดใหญ่ท่าเตรียม "
น้องใหม่รีบลุก แทบจาเหยียบกันตาย เพื่อหาที่ลง แล้วทำท่าเตรียมวิดพื้น
พี่ว๊าก : " น้องใหม่ น้องใหม่ชุดใหญ่ไม่รู้จบ พร้อมสโลแกนคณะ ปฏิบัติ "
พี่ว๊าก : " น้องใหม่ น้องใหม่ คุณคือใคร?? "
น้องใหม่ ปี 1 : " ศึกษาศาสตร์ รุ่นที่ 37 ทรายสร้างแก้ว "
อิอิอิ.....ต่อจากนี้จะได้ยินเสียงนี้อีกหรือป่าวน้า.......
ถึงร้ายก็รักพี่ stuff ทุกคนนะคะ
รักศึกษา ศิลปากรที่สุด
ศิลปากรที่รัก
วันนี้ว่างสักทีหลังจากเหนื่อยมาหลายวันกับการรับน้อง
รับน้องมหาลัยสนุกมากๆ เลยแหละ
โดนมานทุกฐาน ทั้งแป้ง ทั้งน้ำ ทั้งเต้น ซวยเจงๆ เลย
คนสวยโดนแกล้ง!! ก็ต้องทำจาย เกิดมาหน้าตาดี 555+
แต่ก็สู้รับน้องคณะไม่ได้หรอกนะ พี่ๆ ที่คณะน่ารักกันทุกคนเลย
ชอบศิลปากรจัง อยากให้เป็นอย่างนี้ตลอดไป
พรุ่งนี้มีเรียนบาสตอน 6 โมงเช้า เหอๆ เช้าจัง ไม่อยากตื่นเลยอ่ะ
พอเรียนบาสเสร็จตอน 8 โมงก็ไม่มีเรียนแล้วอ่ะ -_-" เป็นงั้นไป
เมื่อวานกลับบ้านมา ก็อยากกลับมาบ้านนี่นา อยู่หอต้องนอนคนเดียว
แม่ไปธุระ ต้องค้างคืน เลยอยู่บ้านกับเดียร์ 2 คน
เลยแย่งมันเล่นเกมส์จนถึง 5 ทุ่ม แล้วก็อาบน้ำนอน
เหนื่อยจังเลย ตอนกลับมาฝนก็ตกปรอยๆ เปียกมานิดนึง
แต่ก็ไม่ได้สระผม ก็มันดึกแล้วอ่ะ ง่วงอยากนอนเต็มที
วันนี้เลยตื่น 9 โมง เดียร์หายหัวไปไหนไม่รู้มัน วันๆ ไม่เคยอยู่บ้าน
ตอนนี้เลยนั่งอยู่บ้านคนเดียว ฟังเพลง This love ของ Maroon 5
แต่กะว่าจะไปซักเสื้อแล้วล่ะ ตอนเย็นต้องกลับหอแล้ว เดี๋ยวแห้งไม่ทัน
หิวอ่ะตอนนี้ แต่ก็เพิ่งกินนมไปเมื่อกี้เอง ไม่รู้จาหิวอะไรนักหนา
ไปเล่น BNB สักรอบดีกว่า แล้วค่อยไปซักเสื้อต่อ
ชอบเล่นเกมส์นี้นะ ไม่ต้องคิดเยอะดี เล่นหนุกๆ โป๊ะกานมันส์มาก
ไปแล้วนะ ไปซักผ้าอ่ะ
ต้องซักเองรีดเอง ไม่มีครายทำให้ ต้องทำเอง น่าสงสารเจงๆ เลยเนอะ
อ่อ!! อยากบอกว่ารักศึกษาฯ รักศิลปากร
รักเพื่อนๆ ทุกคน ทั้งเพื่อนใหม่หรือเพื่อนเก่า
แต่รักเพื่อนอย่างพวกแกมากที่สุดเลยนะ อยู่มาตั้ง 3 ปี ไม่รักได้ไง
ทั้ง ปู นุ่น วรรณ แนน วุ้น ปอม แล้วก็ปาย
ปอมกับปาย ว่างๆ โทรหาบ้างนะยะ เพราะติดต่อแกยากมากเลยตอนนี้
ก็เรียนคนล่ะที่นี่นา โดยเฉพาะยัยปอม
โทรไปก็ไม่ค่อยรับโทรศัพท์เพื่อนเลย เป็นที่รู้กัน ว่าโทรหาแกยากมาก
ไปแล้วจริงๆ นะเนี่ย บายนะสำหรับวันนี้
ขอบคุณที่อ่านว่าฉันบ่นอะไรไปบ้าง ไร้สาระเจงๆ เลย
....LOVE SU....
UPDATE BY L'AMOUR
Chinese course, It's over Now.......Wo xiang nimen..
ตอนนี้อยู่ที่ NIDTEP ทั้งๆ ที่เสร็จสิ้นการอบรมภาษาจีนไปแล้ว ก็ยังอยากมาที่นี่อยู่..ทำไมถึงต้องมาที่นี่นะเหรอ?? ^-^ ไม่รู้สิ...มีอะไรบางอย่างที่ทำให้ฉันอยากมาที่นี่อีก ยังคงมีบางสิ่งที่ฉันยังอยากทำ แต่คงไม่ได้ทำแล้วล่ะ น่าเศร้าจัง...ตอนนี้ฉันกำลังร้องไห้ไปด้วย ฉันก็ไม่รู้อีกแร่ะว่าทำไมถึงต้องมีน้ำตาออกมาด้วย คงเป็นเพราะว่าที่นี่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะที่ฉันเคยได้รับจากที่นี่มันหายไป หายไปแล้วจริงๆ
ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2549 เป็นวันแรกของการอบรมภาษาจีน ที่ NIDTAP ห้อง 5/2 ฉันช่วยป้าดูแลโครงการนี้ เพราะมีเวลาว่างก็เลยอยากมาเรียนภาษาจีนด้วย จำได้ว่าครั้งแรกที่ได้เจอหน้า Ma Chi และ Zhu Hui เป็นตอนที่ฉันเข้าไปหยิบหนังสือให้กับผู้อบรมที่ห้องข้างๆ ( ซึ่งต่อมาก็คือออฟฟิตของ Ma Chi กับ Zhu Hui นั่นเอง ) ตอนนั้นฉันก็ไม่นึกหรอกว่าเค้าจะเป็นวิทยากรที่จะมาสอนภาษาจีน แต่พอพิธีเปิดใกล้จะเริ่ม ฉันก็เห็นเค้าเดินเข้ามาให้ห้อง ฉันไม่รู้จักชื่อเขา แต่จำได้ว่าเค้าอยู่ในชุดสูทสีดำ ดูดีทีเดียวและป้าก็แนะนำให้ฉันรู้จักกับเค้า ป้าแนะนำ Zhu Hui ให้ฉันรู้จักว่า "She's my nice..You can called her Nut" ภาพในวันนั้น รอยยิ้มสดใสของเขาวันนั้นฉันจำได้อย่างดีไม่เคยลืมเลย สักพักฉันก็เห็นคนจีนอีกคนเธอเป็นผู้หญิงจีนที่น่ารักเลยทีเดียว เธออยู่ในชุดสีแดง ฉันมารู้ตอนหลังว่าเธอชื่อ Ma Chi พอเริ่มพิธีเปิดการอบรม ฉันคิดไปเองหรือป่าวไม่รู้ว่าทั้งสองคนกำลังมองฉันอยู่และก็ยิ้มให้กับฉัน แต่ฉันก็ไม่กล้ามองกลับไป ไม่ได้ยิ้มกลับไป ได้แต่มองผ่านๆ บางครั้งเพราะว่าไม่แน่ใจว่าเค้ากำลังยิ้มให้กับฉันหรือป่าว
วันแรกของการเรียนเป็นอะไรที่สนุกมากอย่างบอกไม่ถูก Ma Chi กับ Zhu Hui ฉันรู้สึกชอบภาษาจีนเข้าซะแล้วซิ ทั้ง 2 คนสอนสนุกมาก ทำให้ทุกเช้าฉันรู้สึกว่าอยากตื่นขึ้นมาเรียนภาษาจีน เรียนกับ 2 คนนี้มันไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่คิดไว้ ฉันเริ่มชอบและสนใจที่จะเรียนภาษาจีนต่อ ฉันเริ่มรักที่จะเรียนภาษาจีนกับ Ma Chi แล้วก็ Zhu Hui ซะแล้วสิ
วันแรกที่ฉันได้ไปทานข้าวข้างนอกกับ Ma Chi และ Zhu Hui วันนั้นฉันก็จำได้ดี ป้าบอกว่าที่โรงอาหารวันนี้ไม่มีข้าว ป้าบอกว่าให้โทรไปหา 2 คนนั้นที่ห้อง ชั้นก็เลือกโทรไปหา Ma Chi แล้วให้เค้าบอก Zhu Hui อีกที ฉันรู้สึกตื่นเต้นมาก.ก....อากาศวันนั้นร้อนมากจริงๆ พอขึ้นรถป้าที่จอดไว้ข้างนอก ร้อนซะไม่มีเลย...Zhu Hui นั่งข้างป้า ส่วนฉันก็นั่งเบาะหลังกับลุงแล้วก็ Ma Chi ในรถร้อนมากก.ก...( แต่ก็มีเหตุการณ์ประทับใจเกิดขึ้นนะ ^-^ ) Zhu Hui หยิบกระดาษทิชชู่ให้ฉันพร้อมกับรอยยิ้มสดใสเหมือนตอนแรกที่เจอกัน เพราะเห็นว่าฉันร้อนมาก แล้วฉันก็บอกขอบคุณ ในใจฉันรู้สึกประทับใจอยู่เหมือนกัน พอไปถึงร้านก็สั่งอาหาร ทั้ง Ma Chi แล้วก็ Zhu Hui สั่งอาหาร แล้วก็ถามฉันว่าอยากทานอะไร ฉันก็บอกว่าตามใจเค้าแล้วกัน....พอทานเสร็จก็พาเค้ามาส่งที่สถาบัน เป็นการทานอาหารที่สนุกดี กินไปเรียนภาษาจีนไป ก็ป้าเค้าชอบถามว่าอันนี้ภาษาจีนเรียกว่าอะไร -_-" พอทานเสร็จก็พาเค้าสองคนมาส่งที่สถาบัน
จำได้ว่ามีอยู่วันนึงเค้าสองคนเอาเกาลัดมาให้ แล้วเค้าก็บอกว่าให้ mei mei หรือว่าน้องสาวในภาษาไทย ไม่รู้ว่า Ma Chi กับ Zhu Hui จะจำได้หรือป่าว แต่วันนั้นฉันดีใจแล้วก็ตื่นเต้นมากเลยนะที่ได้ยินอย่างนั้น ฉันตั้งใจว่าจะไม่กินเกาลัดถุงนั้นหรอก เพราะว่าพี่ชายกับพี่สาวอุตส่าห์ให้ทั้งที ก็กะว่าจะเก็บไว้ แต่สุดท้ายป้าก็แกะกินจนได้ เหอๆๆ ตอนนี้เลยเหลือแต่ถุงเกาลัด....มีอยู่วันนึง ฉันไปกินข้าวที่โรงอาหาร ไม่รู้ว่ฉันตาฝาดหรือป่าวนะ ที่เห็น Zhu Hui โบกมือตอนฉันเดินไปทางนั้นพอดี ฉันไม่แน่ใจว่าเค้าโบกมือให้ใคร คิดว่าคงไม่ใช่ฉันแน่นอน ก็เลยมองผ่านเฉยๆ ...
มีอยู่ช่วงนึง ที่ฉันยุ่งๆ กับเรื่องคะแนนสอบอยู่ แล้วก็มีอะไรหลายๆ อย่างที่ฉันมีความรู้สึกว่าทำไม่ดีไว้กับ Ma Chi แล้วก็ Zhu Hui ในช่วงนั้น เพราะยุ่งแล้วก็เครียดนิดหน่อยเลยอาจจะพูดไม่ดีหรือทำอะไรไม่ดีไปบ้าง ในความรู้สึกตอนนี้ที่คิดถึงเรื่องนั้น ทำให้ฉันรู้สึกแย่ ไม่น่าไปทำอย่างนั้นเลย อย่างมีอยู่วันนึงที่ฉันไม่เป็นอันเรียนเพราะมัวแต่ยุ่งเรื่องคะแนนสอบโอเน็ตอยู่ Ma Chi เห็นว่าฉันไม่ได้ตั้งใจฟังที่เค้าสอนเลย ก็เดินมาถามอย่างเป็นห่วงว่าเรียนรู้เรื่องหรือป่าว แต่ฉันก็พูดออกไปไม่คิดว่า ฉันกำลังยุ่งมากเลยตอนนี้ กับ Zhu Hui อีกคน วันนั้นฉันจำได้ดีเลยล่ะว่า เค้าถามฉันเป็นภาษาจีนในลิฟต์ว่า "อร่อยมั้ย" แต่ฉันไม่ได้เรียน ไม่รู้เรื่องที่เค้าถาม บวกกับยุ่งๆ อารมณ์ไม่ดี ฉันก็ไม่ได้ตอบอะไรไป เค้าก็ถามฉันอีกหลายรอบ ฉันก็หันไปพูดกับเค้าว่า "พูดภาษาไทยได้มั้ยคะ" ไม่รู้ว่าฉันคิดมากไปเองหรือป่าวนะ หลังจากวันนั้นเค้าก็เปลี่ยนเป็นคนละคน หากย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีกเป็นอันขาด แล้วฉันก็จะไม่ทำแบบนี้กับเค้าอีก แต่มันคงสายไปแล้วล่ะ
หลังจากวันนั้น ฉันมีความรู้สึกว่าเค้าสองเปลี่ยนไป กับ Ma Chi เค้าไม่ได้เปลี่ยนไปมากมายเท่าไหร่ แต่กับ Zhu Hui ฉันมีความรู้สึกว่าเค้าเปลี่ยนไปเป็นอีกคนนึงเลย แต่ก่อนเค้ามักจะยิ้มให้ฉันก่อน พอสอนเสร็จเค้าก็จะรีบเดินมาที่โต๊ะฉันก่อน มาตรวจดูที่ฉันเขียนอักษรจีนว่ามีที่ผิดมั๊ย หรือบางวันฉันเก็บกระดาษที่เขียนไปแล้ว เค้าก็ยังจะเดินมาดู พอจะออกจากห้องเค้าก็จะหันมายิ้มแล้วพูดกับฉันก่อนว่า zai jian! ไม่ก็ ming tian jian!แต่หลังจากวันนั้น สิ่งที่เค้าเคยทำ...กลับค่อยๆ หายไปทีละน้อย....และในที่สุดเค้าก็ไม่เคยทำแบบนั้นอีกเลย....แต่มันก็แก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว ฉันเฝ้าสวดมนต์อ้อนวอน ให้เค้ากลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่มันก็ไม่ได้ผล ฉันพยายามมองหารอยยิ้มที่สดใสและจริงใจ ( เหมือนเมื่อก่อน )จากเค้า แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีผล ฉันมีความรู้สึกว่ารอยยิ้มที่เค้ายิ้มให้ฉันเป็นการยิ้มตามมารยาท ยิ้มมาก็ยิ้มไป คำพูดคำทักทายที่เมื่อก่อนเค้าเคยพูดก่อนก็ค่อยๆหายไป ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำให้รอยยิ้มของพี่ชายกลับมาได้ยังไง และฉันก็ไม่รู้ว่าเค้าจะเห็นฉันเป็นน้องสาวอีกหรือป่าว แต่ฉันยังคิดว่าเค้าทั้งสองคนเป็นเหมือนพี่ชาย และพี่สาวที่แสนดีเสมอเลย...แย่จังเนอะ....แค่นั่งพิมพ์ฉันก็จะร้องไห้อีกแล้ว.....
Learn Chinese at NIDTEP
IN FRIDAY, 21.....
Learn Learn Learn
Today I went to study English at Bang-Kae....It's a last day for this level and next week I will have a test with Tim....He look very searious. -_-" This level, I learned with Rajah...Rajah is very very friendly teacher. I believe eveybody in class like him. Yeah! me too. He taught us very well and funny. He make us enjoy when we learned with him. He is really a talkative man and write on the white board very fast. lol (I was talking with friends just a minute when he wrote and then I looked at the white board....Oh! It was full of letters.....) Hahaha....We like him and we hope he will teach us next lavel. ^-^ Next week, I think I will study Chinese with Chinese teachers. I forget his name -_-" In Songkran's Day, I am going to Suratthani with my mother. My father is a police at Suratthani and my sister has a long holiday. So, she's staying with my father right now. I will go to Koh Samui (Samui Island Koh in Thai = Island). I like beach, I like Samui..... ^-^ I will stay at Suratthani around 2 weeks. when I come back, I will upload the photos in this blog..... OK? Bye for now.....
I BELIEVE -- BRO'SIS
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
You know some people just don't know what I'm talkin about
But I know you understand, 'cause I know you believe
Chorus :
Baby, I believe that you were meant for me
And if there's somebody than baby, I believe
That somebody is you and everything you do
'Cause baby I believe, I believe in you
I walk home alone, waiting by the telephone
All my girlfriends say, give it up, baby give it up
I know that you can see that this is how it`s meant to be
You're my frequency 'cause baby I believe
Come on
[Chorus]
Yeah yeah, yes I do
Yes I do
No, they don't understand, dreaming of a master plan
I know that you can't give it up, baby give it up
And it's a simple rule, you don't wanna play it cool
leave me like a fool 'cause I believe in you
Come on (here we go)
[Chorus]
One love it's the privacy
I believe it don't came to the past ,it don't came to me
'Cause and if we swore one and one is two
Yeah, I believe in you
If I believe in you
And it seams so real
Can't you come to me
Hold me closer for eternity, I believe
[Chorus]
I walk through the world and I see it all
I never look down in case of the fall
I'm off the wall and I still believe, yeah
[Chorus]
Yes I do, yes I do
I believe in you
For someone who broken-hearted....Je t'aime....
Waiting for you like waiting for rain in a drought Although, it's hopeless but I continue waiting for you Waiting a miracle between you and me Waiting, waiting and waiting forever..... |
The History of Valentine's Day
Every February, across the country, candy, flowers, and gifts are exchanged between loved ones, all in the name of St. Valentine. But who is this mysterious saint and why do we celebrate this holiday? The history of Valentine's Day -- and its patron saint -- is shrouded in mystery. But we do know that February has long been a month of romance. St. Valentine's Day, as we know it today, contains vestiges of both Christian and ancient Roman tradition. So, who was Saint Valentine and how did he become associated with this ancient rite? Today, the Catholic Church recognizes at least three different saints named Valentine or Valentinus, all of whom were martyred.
One legend contends that Valentine was a priest who served during the third century in Rome. When Emperor Claudius II decided that single men made better soldiers than those with wives and families, he outlawed marriage for young men -- his crop of potential soldiers. Valentine, realizing the injustice of the decree, defied Claudius and continued to perform marriages for young lovers in secret. When Valentine's actions were discovered, Claudius ordered that he be put to death.
Other stories suggest that Valentine may have been killed for attempting to help Christians escape harsh Roman prisons where they were often beaten and tortured.
According to one legend, Valentine actually sent the first 'valentine' greeting himself. While in prison, it is believed that Valentine fell in love with a young girl -- who may have been his jailor's daughter -- who visited him during his confinement. Before his death, it is alleged that he wrote her a letter, which he signed 'From your Valentine,' an expression that is still in use today. Although the truth behind the Valentine legends is murky, the stories certainly emphasize his appeal as a sympathetic, heroic, and, most importantly, romantic figure. It's no surprise that by the Middle Ages, Valentine was one of the most popular saints in England and France. |
